Oğuz'un kişisel paylaşım alanı

Comodoro Rivadavia

Haritaya baktı. Tüm asonansıyla haritanın bir kıvrımından çıkıverdi Comodoro Rivadavia. 

Yıllar önce Jules Verne’nin Patagonya’sını okumuştu da, sevmemişti. Ya Jules Verne için çok büyümüştü. Ya da Jules Verne eskiden daha güzel yazıyordu.

Evet. Küstahtı baya. Konusu da J.Verne değildi.

Comodoro Rivadavia da Patagonya’nın kuzeyinde yer bulmuştu kendine. Atlas Okyanusu’na kıyısı olan bir liman şehriydi. Sırtını petrolle dolu dağlara vermişti, yüzünü okyanusa dönmüştü. Dağlardan okyanusa cetvelle çizilmiş sokakları ve okyanusun toprakla buluştuğu yerlerde uzun şirin plajlarıyla Comodoro Rivadavia, birden yer etmişti gönlünde.

Seyehat etmek de istiyordu. Sıkılmıştı yaşadığı şehirden. Gün gelir haftalarca güneş açmazdı. Dış dünyayı kaplayan bulutlar iç dünyasını da karartırlardı. Kaldı ki şehrin tüm güzelliklerini gördüğünü, artık bu şehirde farkedilecek yeni bir şey olmadığını düşünüyordu. Şehrin ona kazandırdıklarından çok, ondan alıp götürdüklerini düşünür, gecelerce kahrolur da kendine yine de fark ettirmez olmuştu. Çok garip bir adam olmuştu bu şehirde, belki de sadece adam olmuştu.

Rüyamda bile olsa gitmeye razıyım dediği gece, rakısının son yudumunu alıp yatağa yattığında gitmişti Comodoro Rivadavia’ya. Rüyasında, kendi milliyetinden Comodoro Rivadavia’da yaşayan biri ile internetten tanışmış, onun desteğiyle o güzel okyanus şehrinde yaşamaya başlamıştı. Bir yandan çalışıyor bir yandan da yüksek lisans yapıyordu. Latin ateşiyle kavrulmuş çorak topraklarda yalınayak yürüyordu. Yalnızdı ama değildi. Sonra küçük bir kıraathane açıyordu bir muntazam sokakta. Geçinip gidiyordu.

Kıraathanenin kapısı çaldı birgün. Israrla çalıyordu. Kapıda biri bekliyordu. Ağır adımlarla yürüdü kapıya. Kapıyı açtı. 

Kahretsin çalan kapı değil, saatiydi. O monoton o sıkıcı o karanlık şehirde bir sabaha uyanmış, ve yataktan ivedilikle çıkmaz ise işe de yetişemeyecekti.

Bir offfff fırlattı tavana doğru. Saatine baktı. Bir başka şehirdeki işine geç kalmak üzereydi. Diş fırçasını cebine koyup fırladı evden. Park halindeki arabaların arasından koştu. Mahmur kediler şaşkın şaşkın ona baktı.

Gözlüğünün canıma vuruken gri şehrin yağmur damlaları, Ah dedi.

Comodoro Rivadavia’da mevsim yaz…