Oğuz'un kişisel paylaşım alanı

SonBahar

Bir gün, bir gün gelecek demiştim. O gün geldi, ama gelmedin sen. 

Sen gelmedin diye, ben gittim bu sefer, esen rüzgara ve cama vuran sararmış kararmış yapraklara aldırmadım hiç. Aksine camı açtım, yapraklar içeri girdi, rüzgar da, ama girmedin sen.

Sağlı sollu ağaçların tek sıra dizildiği dar yollardan geçtim. Gizli hendeklerin sinsice pusuda olduklarını farkettim farketmesine de, umursamadım hiç. Işık huzmeleri asenkron bir biçimde yüzüme vuruyor, ve ben hızlandıkça güneş ısıtmasa da rengiyle ahenkle gönlümü okşuyordu, okşamadın sen.

Altın rengi yaprakların yeri kapladığı, ‘Kirazlıbent derler’ bir mesire yerine geldim. Az önce söylemiştim ama olsun, altın renginde yapraklarla kaplıydı zemin. Yapraklar huysuzca hareket ediyorlardı rüzgarla. Bir oraya bir buraya. Bir oraya bir buraya. Bir piknik masasında iki genç bira içiyordu. Bir masada da 3 ihtiyar ateş yakmaktaydılar. Başka da kimse yoktu ortalıkta. Terkedilmiş bir günlük, kenara köşeye atılmış bir defter gibi üzgündü bu ormanlık. Yazılmaya başlanmış ama bitirilmemiş bir hikaye, hatta roman. Öyle bir romandı ki bu orman, yazarı dakdilonun başındaydı kaç zamandır… ama yazmadın sen.

Yürüdüm, yürüdüm biraz daha yürüdüm. kar gibiydi yapraklar, altı buz tutmuştu. Bastıkça kayıyordu ayaklarım. Sonra bir masaya oturdum. Yerden göğe kadar upuzun ağaçlar, kolkola girmiş sallanıyorlardı. sallandıkça çıkardıkları seslerı duysan, bana sarılırdın, ama duymadın sen.

Birkaç sayfa kitap okudum sonra ben, rüzgar öyle sertti ki, yapraklar içinde kaldım. Hepsi birden saldırdılar bana. Her yerimi kapladılar, kayboldum aralarında. Gitmek istedim tuttular, yakamı bırakmadılar. Bir zaman sonra yoruldular. Kaçtım oradan. Koşarken kaç defa düştüm kaç defa koptum bedenimden, kaç defa kapaklandım ve sonra ayağa kalktım hatırlamıyorum. Sincaplar ve kumrular güldüler bana. Bira içen gençler de güldü. İhtiyarlar gördü beni, ama görmedin sen.

Arkama bakmadan uzaklaşırken geldi aklıma, orman senin yarım bıraktığın romanındı ya, beni kurtar diye aradım seni. Sonbahardı belki de son bahardı bu, ama

Açmadın sen.